Pamięci poległym
Celińska. Mini-epitafium
Manitou - 20 maja, 2026Jutro pogrzeb Stanisławy Celińskiej. Uczcijmy jej pamięć wspominając najbardziej spektakularne epizody jej kariery.
1. Pamiętajmy o trzech jej rolach Barejowskich. Wszystkie były znaczące.
2. W filmie Nie ma róży bez ognia – Lusia – żona Dąbczaka. Bardzo cwana persona – ale tam wszyscy byli cwani. Co ważne – to ona wprowadziła na plan barejowski Stanisława Tyma
3. Potem dość długo odmawiała reżyserowi, bo nie chciała być kojarzona jako komediowa. Ale w końcu poszła po rozum do głowy i w serialu Alternatywy 4 – polonistka Lewicka. Doskonale radziła sobie z przewozem mebli w transporcie publicznym. I była świetna w usidlaniu mężczyzn.
4. Silne tendencje do usidlania mężczyzn miała też redaktor Walicka z serialu Zmiennicy. Ta wyjątkowa postać była obdarzona genialną pamięcią. Potrafiła odtworzyć z głowy arcydzieło literatury Krzyk Ciszy.
5. Pamiętajmy też że Pani Stanisława zanim nabrała siły wieku, to występowała w roli atrakcyjnej blondynki/brunetki (jak rzecz jasna większość aktorek). Jedną z takich młodzieżowych ról – była postać z serialu Droga.
6. Pani Celina dwukrotnie partnerowała Olbrychskiemu w filmach Wajdy. Najbardziej należy zwrócić uwagę na Krajobraz po bitwie – pełen malarskich ujęć. Uczyła tam Olbrychskiego scen erotycznych i sama się rozbierała (Olbrychski nie mógł bo był zbyt atletyczny jak na więźnia obozu). Z tym filmem poleciała na konkurs do Cannes.
7. Będąc w sile wieku – Pani Celińska osiągnęła to co Johnny Cash – tzn. „zrobiła oszałamiającą karierę muzyczną będąc starą”. Udowodniła że nie tylko „młodzież się liczy”.
I ot.
Manitou
* * *
Subskrybuj
Login
0 komentarzy
Najstarsze
