Książkowe Nowinki
Jeszcze Wendetta nie zginęła – Siembieda Gołoborze
M. Pietrzak - 7 kwietnia, 2026Najgorsze jest, że są to prawdziwe historie. Prawdziwa jest firanka w kuchennym oknie uszyta z welonu zamordowanej Panny Młodej. Dziennikarska rzetelność nie pozwala autorowi na ubarwianie. Takie jest Gołoborze, które napisał Maciej Siembieda.
Mieszkańcy świętokrzyskich wiosek, krzyża używają do przysięgi krwawą pieczątką z palca. Przesiąknięci zabobonem i pielęgnowaną przez pokolenia nienawiścią. Zemsta i poczucie honoru rodziny to mity założycielskie oraz osnowa współczesności i przyszłości.
Ten, kto podejmuje próbę jej przerwania jest odrzucony przez całą społeczność. Sami siebie uważają za twardzieli, którzy nie czują respektu przed żadną instytucją. Ani przed sądem, ani przed milicją czy Bogiem. Swoje sprawy załatwiają po swojemu, sami, według własnego kodeksu honorowego.
Wyglądają jak ci z Sycylii – w czarnych garniturach, białych koszulach zapiętych na ostatni guzik.
Akcja powieści trwa od czasów Powstania Styczniowego do lat 90 XX wieku. Rozciągnięta w czasie – rozgrywa się na tle tragedii narodowych – rozbiorów, wojen i czasów PRL – u. W podkieleckich wioskach strzeże się starego porządku oraz wielopokoleniowej wendetty.
Zmieniają się wrogowie narodu polskiego, wrogowie rodziny pozostają ci sami.
Siembieda nie zadaje pytań o źródło nienawiści, zawziętości i gangsterskich zasad rządzących w wioskach z okolic gołoborza. Czy jest to zacofanie, zabobon, bieda?
Czy to zło można przerwać? Czy zbrodnia połaniecka może wydarzyć się współcześnie i pozostać tajemnicą dzięki przysiędze na krzyż?
Jaka jest obecnie kondycja mieszkańców okolic Świętego Krzyża?
Są mili i gościnni.
Z obcymi o swoich sprawach nie gadają.
M. Pietrzak
* * *
Formularz kontaktowy
Subskrybuj
Login
0 komentarzy
Najstarsze
